Vanaf maandag 18/5 was
het op terrein "De Kreukel" één en al bedrijvigheid. Urbain en zijn Linda hadden
alvast post gevat aan de poort. Terwijl zij hun eigen installatie ter harte nam,
sleurde hij met elektriciteitskabels en kasten. Maria en co namen de
herinrichting van het lokaal voor hun rekening  en eens die klus geklaard, werden de diverse boodschappenlijstjes afgewerkt. De
"Netelandhelpers" waren ook al aangekomen, en dinsdag was de dag van drank en
spijs bestellen en aanvoeren, terwijl zich al een aantal kampeerders aanmeldden.
Woensdag was het dan zo ver. Eén voor één, neen, bij bosjes begonnen de
deelnemers aan dit "Zeekotterskamp" binnen te stromen.  De weergoden waren ons goed gezind en woensdagavond was het terrein dan ook zo
goed als vol.  Jos Schollekes en zijn Marie mochten uiteraard niet ontbreken op dit
zeegebeuren. Zij vonden hun plaats voor de kantine, vanwaar ze alles en iedereen
goed in het oog konden houden.  Woensdagavond werd een leuke avond met elkaar terug ontmoeten  en vertellen van......én volksspelletjes, waarbij menig kampeerder zowel
triomfeerde als op z'n neus keek. Gezellige boel toch, die een stuk voorbij
twaalf uur werd afgesloten. Nadat donderdag de laatste kampeerders hun plaatsje
hadden gekregen, werd op het strand de voorronde van de pétanque gespeeld.  Maria kon dit jaar haar "fantastische pétanque kennis" niet aan de andere
spelers doorgeven, want als organisator van het kamp moest ze bezige bij zijn op
een andere plaats.  Terwijl de ballengooiers zich uitsloofden, werd door de Gerstekotjeugd een
mini-bingo voor mini-kampeerders gehouden. De jeugdige inrichters hadden
vergeten een micro te vragen, wat resulteerde in hard roepen van de nummers, wat
door de "minikes" werd beantwoord met nog meer geroep. Uiteindelijk geraakte
iedereen aan een prijs, en alle sloeberkes vertrokken tevreden terug naar hun
respectievelijke ouders. Een rustige namiddag? Dat zien de Gerstekotters
eigenlijk niet zo goed zitten. "Schollekes!" is Jos zijn credo, en dat van Louis
is "Ambiance!", zodus ambiance zou er komen. In de late namiddag begonnen Jos en
Marie dan ook aan wat je noemt een verrasingstocht op het terrein.  Met de nodige muziek van de bolderkar  ging het dansend langs de caravans, waar de bewoners ervan een doosje pralines
werd overhandigd. Aan het einde van deze tocht, was het tijd voor de officiële
opening van het kamp. In aanwezigheid van Burgemeester en Schepenen en de
eigenaar van Rijmaran caravans en mobilhomes, deed Marie wat ze moest doen. Zij
opende met de nodige dank en eerbetuigingen aan......het kamp,  gaf de micro aan de Burgervader, zeverde daarna nog wat aan het spreekstuk, en
dan was het de hoogste tijd om alle klaarstaande Piraten leeg te drinken,   een taak die welwillend en met vereende krachten door alle aanwezigen gretig
werd vervuld. Uiteindelijk werd dit ook weer een geslaagde avond, die menig
kampeerder van zijn grote dorst én aan hoofdpijn hielp. Vrijdag was het de beurt
aan de "kasteelbouwers". Die konden hun kunsten botvieren op het strand vanaf
10.30 uur. Tot groot jolijt van groot en klein, werden de zeekottersvlagjes algauw
overspoeld door het wassende zeewater. Vrijdag is sinds jaar en dag "visdag",
dus er werd vis gebakken. En hoe!!!??? Maar liefst 571 vissen werden in vier
grote pannen gebakken. Vermits vis bakken een kunst is, moest dat dan ook door
kunstenaars gedaan worden, en wie kan je dan beter aanspreken dan de Zeerovers
zelf. Ere wie ere toekomt, in 4 uur en 30 minuten tijd werden de 571
zwembeestjes vakkundig gekuist door Jeannine en hare Noël, en tussen 17.00 uur
en 19.00 uur werden diezelfde beestjes allemaal gebakken en aan de man/vrouw
gebracht (moet er geen zand zijn?). Zaterdag was het rondom de kantine één en al
bedrijvigheid, want er moest soep en groenten worden klaar gemaakt voor niet
minder dan 125 personen. Gewapend met bestek en soepkom, maakten die vanaf 12.30
uur hun opwachting in de kantine. Een maaltijd om u tegen te zeggen gaat er
altijd iets vlugger in, en omstreeks 14.00 uur was er van eten maken en het
binnen spelen niets meer te merken. Zij die de finale van de pétanque haalden,
repten zich tegen 15.00 uur naar het strand, waar ze door Heidi, Peter en Bart
werden opgewacht met de "crème kar".  Intussen waren een aantal Gerstekotters met "Jos en Marie Schollekes" naar
Rijmaran gereden, waar ze de opendeurdagen letterlijk een beetje grootsheid
toebedeelden.   Tegen 20.00 uur waren de DJ's van dienst er. Tot aan de bekendmaking van het
vlotgewicht ging het er eerder kalm aan toe. De winnaar van het vlot wou echter
een toemaatje geven, in de vorm van een echte Hollandse gouwe ouwe, "Als de klok
van Arnemuiden...." Vanaf dan ging het in opwaartse spiraal met de dansavond,
die ergens in de vroege uurtjes zijn einde vond.  Toen zaterdagavond een onweer losbarstte boven Blankenberge, dacht iedereen
"oeps, dat wordt opkrassen met natte spullen". Maar niks was minder waar. Zondag
stond "Lady Sunshine" al zeer vroeg te pronken aan de hemel. Hoewel het sluiten
van een kamp eerder een spijtig iets is, werd deze onder een staalblauwe hemel
op een ludieke wijze afgesloten. De wedstrijduitslagen bekend maken was eerder
een soort Muppetshow, waar de humor niet van de lucht was,  zodat Maria bij de finale afsluiter op een luchtige manier kon inpikken om
iedereen die erbij was, en vooral diegenen die meehielpen aan dit eerste
Zeekotterskamp, hartelijk te bedanken. Bij deze doet zij dat nogmaals via deze
website, en spreekt zij de hoop uit voor volgend jaar, dat zij terug op die
aanwezigheid én hulp mag rekenen, zodat de Zeerovers het jaar daarop verder
kunnen gaan in dezelfde sfeer van vriendschap tussen kampeerders die er zeker
tegenwoordig was op deze eerste uitgave van twee. |
