VKT Gerstekot

De pagina's zijn het best te bekijken in Internet Explorer en een resolutie van 1024 x 768

 

AFD.Durmeland VKT - Gerstekot

 

VKT Gerstekot
HAD JE JE FEESTNEUS OP BIJ DE CARNAVALVIERING? KIJK DAN VLUG OF ONZE FOTOGRAAF JOU OP DE GEVOELIGE PLAAT VASTGELEGD HEEFT.
VKT Gerstekot

 

Vaderverkiezing 

 

 

 
We schrijven het eerste week - end van juni ; het Vaderdagweek - end. Tijd dus voor de verkiezing van onze vader van het jaar van de camping. Een 10-tal kandidaten kwamen zich inschrijven om deel te nemen aan de namiddagspelen, in de hoop genoeg puntjes te kunnen verzamelen om zo 's avonds bij de uitverkorenen te horen die zouden strijden om de felbegeerde titel. Onze dames hadden weer hun uiterste best gedaan om de nodige spelletjes ineen te flansen. De eerste proef bestond erin om in twee beurten zoveel mogelijk kegels omver te werpen. En daarbij paste iedereen zo zijn eigen stijl toe. Bij de tweede test werden de deelnemers geblinddoekt, en was het zaak om zo vlug mogelijk langs de stoelen te slalommen. Maar eerst wel de stoelen vinden natuurlijk. Een paar blauwe knieën verder, ging het richting terras, waar een skateboard op onze vaders-van-het-jaar-in-spe stond te wachten. Ook hier weer een slalommetje afleggen in de best mogelijke tijd. Voor de iets jongeren onder de deelnemers een fluitje van een cent, maar voor de bijna-gepensioneerden toch een iets moeilijkere opgave. Gelukkig ging niemand uit de bocht, en zonder kleerscheuren ging het richting volgende test. Die bestond erin om drie maal te wippen (op de wipplank) met een met water gevulde emmer in de hand, en daarbij zo weinig mogelijk te morsen. Gemakkelijk? Misschien wel als er aan de andere kant niet iemand zit die 10 kg. zwaarder is tenminste. Vertrokken gezichten dus, en menig "zwaargewicht" moest het bekopen met een nat pak. Droge kleren aantrekken na afloop was dus de boodschap om naar het volgende spel te kunnen vertrekken. Maar eerst wilden onze dames ook wel eens weten hoe het voelt om te "wippen", maar dat bekwam niet iedereen even goed.Bij de volgende opgave kwam het erop aan met een ei op een lepel zo vlug mogelijk een bepaalde afstand af te leggen. Uiteraard zonder het ei te laten vallen, want dat leverde enkel strafpunten op. Deze proef was niet zo erg geschikt voor personen met een kunstgebit, maar al bij al leden die nog niet te veel schade. Dat kon niet worden gezegd van de schaal eieren, waar Jaak zijn schoenmaatje 45 had op gezet. Als laatste op de "namiddagspelenlijst" stond het gooien en vangen van (de niet gesneuvelde) eieren. Wat echter niemand wist maar wel vermoedde was, dat onze dames een deel rauwe eieren tussen de hard gekookte hadden verstopt, in de hoop dat de heren na afloop hun haren met een degelijke eiershampoo zouden kunnen wassen. Dat plan mislukte glansrijk, hetgeen een dikke streep door de rekening van hogergenoemde dames was. Hiermee werd een punt gezet achter de namiddagspelletjes, en konden de behaalde punten samen worden geteld. Ward, Robin en Michael bleken de uitblinkers van de namiddag te zijn. Dit trio werd aangevuld met Chris, die als vierde zijn vorig jaar behaalde titel kwam verdedigen. Of hij daadwerkelijk daarin zou slagen, zouden we pas rond middernacht te weten komen. Rond 21.00 uur was het dan zover, en mochten de heren het strijdperk betreden. Het thema van de avond was "de nieuwe man", en daar waren de proeven dan ook op gebaseerd. Zoals steeds was de presentatie weer in handen van Sonia, die alles met de nodige kwinkslagen aan elkaar zou praten. Als eerste proef kregen de deelnemers de opdracht een luier te verversen. Uiteraard niet bij Sonia, maar wel bij een pop die hun ter beschikking werd gesteld. Veel ervaring hadden de heren hier blijkbaar niet mee, en gelukkig was het maar een pop, anders hadden de gevolgen van het gesukkel met de veiligheidsspelden niet te overzien geweest. Zoals bij elke verkiezing was er ook nu weer een "rode draad" voorzien. Die bestond erin om een slabbetje (bavetje in het mooi nederlands) te maken, waar het woordje "BABY" op geborduurd moest worden. Hoe ze dat voor mekaar moesten krijgen, werd hun van naaldje tot draadje uit de doeken gedaan.   Maar vooralleer de heren aan deze taak mochten beginnen, moesten ze zichzelf omtoveren tot zwangere dame (althans wat de kleding betreft). Maar blijkbaar had Robin dit allemaal niet zo goed begrepen, en zijn "kindje" bevond zich op de plaats waar normaal andere attributen van een dame te vinden zijn. Eén voor één werden de heren terug binnen geroepen om hun volgende test af te leggen. Zij moesten bij één van de aanwezige dames zo veel mogelijk vlechtjes in de haren zien te krijgen. Ook werd verwacht dat diezelfde dames na afloop sierlijk geschminkt zouden zijn, aan het resultaat te zien blijkbaar niet de grootste specialiteit van onze heren. Ondertussen werd koortsachtig verder gewerkt aan het slabbetje,en met uitzondering van een ongewenst knoopje links en rechts, bleek dat nogal goed te vlotten. Voor de volgende proef werden twee van onze heren terug in het clubhuis verwacht. Zij moesten bewijzen dat zij meester waren in het bereiden van een fruitpapje voor de toekomstige baby. Met volle overtuiging stortten zij zich op de voorhanden zijnde ingrediënten, en met de gedachte "een goede kok doet het met zijn handen" in het achterhoofd, werd alles heel professioneel gekneed tot een fruitpap-achtige brij. Dit alles werd met lede ogen bekeken door de jury, want zij waren het die na afloop moesten proeven om te beoordelen welke van de vier brouwsels het meest de naam "fruitpap" waardig was. Nadat de juryleden bekomen waren van hun proeverij, kon worden verder gegaan met het volgende onderdeel. De deelnemers kregen de opdracht om het liedje "Klein klein kleutertje" te zingen. Niet onoverkomelijk, ware het niet dat onze house DJ Sanneke de tonen van "Lief klein konijntje" uit haar installatie liet galmen. Dat bracht de heren echter niet van de wijs, behalve Robin, die na "wat doet gij in mijnen hof" lustig "had een vliegje op zijn neus" begon mee te zingen. En dat kost natuurlijk de nodige punten, maar is wel plezant voor de toeschouwers. De laatste proef van de avond zat er nu aan te komen. Een doos met illustere inhoud werd op een tafel geplaatst, en het was aan de kandidaten om al tastend uit te maken wat dat juist was. De meest onmogelijke antwoorden kwamen aan bod, maar toch was er ééntje die het bij het rechte eind had. Tot hiertoe was het een nek-aan-nek race geweest, en de punten van de "rode draad" zouden uitsluitsel moeten geven. De meesterwerkjes werden netjes uitgestald, en het aanwezige publiek mocht zijn voorkeur bekend maken aan de jury. Nadat alle punten zorgvuldig waren geteld, was de uitslag bekend. Op de 4de plaats eindigde Robin, 3de werd Ward, en onze uittredende vader, Chris, moest deze keer tevreden zijn met de 2de plaats. Sportief hing hij de nieuwe vader, Michael, het lint rond de schouders, en Maria overhandigde de prijs voor zijn overwinning, onder luid applaus van de aanwezigen. Een dikke proficiat aan alle vier trouwens. Onze nieuwe vader-voor-één-jaar ging al meteen zijn overwinning  vieren met een dansje, en bij afwezigheid van de moeder van het jaar, was het Maria die met hem over de dansvloer mocht zweven. De rest volgde al snel, en zo konden de beentjes nog eens gestrekt worden. Het was weer een fijne avond, waarvoor we iedereen danken die zich hiervoor heeft ingezet, en niet in het minst de vier kandidaten, die ons zeker de nodige lol hebben bezorgd.
 

 

 
 
VKT Gerstekot

© 2007 Jean Daels Alle rechten voorbehouden