Voor onze jaarlijkse uitstap was deze keer Lier als bestemming gekozen, een stad in de Voorkempen, met een rijke geschiedenis en tal van bezienswaardigheden. Maar voordat de rit naar ginds zou beginnen, voorzag Chris iedereen nog van een tasje koffie,  kwestie van goed wakker te kunnen vertrekken.  Daarna nog eerst de verplichte groepsfoto,  en we waren vertrokken. Na een klein uurtje "bussen",  konden we voet op Lierse bodem zetten. Het "ontvangstcomité" was ook ter plaatse, en stond ons op te wachten met de plaatselijke specialitiet, de Lierse vlaaikes.  Hiermee was de honger echter nog niet gestild, en ging de groep richting Hof van Aragon,  waar een onvervalst Brabants ontbijt op ons stond te wachten. De broodjes en koffiekoeken gingen vlot van de hand,  en na afloop hoorde je geen enkele maag meer grommelen. Alles nog even doorspoelen met een tasje koffie, en wanneer alles genoeg gezakt was, konden we vertrekken naar onze volgende afspraak:de Zimmertoren.  Na de deskundige uitleg van onze gids over de verschillende functies van de klok,  werden we los gelaten op de Zimmertoren zelf, deze keer zonder gids. Maar geen erg, onze Chris nam deze taak vol overtuiging op zich.  Nadat de werking van het levenswerk van Louis Zimmer van naaldje tot draadje uitgelegd was, werden we verwacht bij de Koninklijke Moedige Bootvissers, die net vandaag hun nieuwe boot voor toeristische rondvaarten op de Nete, zouden inhuldigen.  Het was even wachten op de Burgemeester en Schepene, die deze taak op zich zouden nemen.  En na het doorknippen van het lint, mochten zij als eersten een rondvaart maken met de Symphorosa.  Terug op het droge, werd het startschot gegeven voor de receptie,  waaraan alle genodigden, inclusief de Gerstekotters, mochten deelnemen. Als toemaatje vergastten onze Bootvissers iedereen op een rondvaart, en daar werd dankbaar gebruik van gemaakt.  Iedereen terug veilig aan de wal, en dus tijd om op verkenning te gaan in Lier. Met een bezoek aan het Begijnhof, dat als één van de mooiste wordt bestempeld, begon onze wandeling.  Enkele pitoreske hoekjes trokken onze aandacht,  en ook de eeuwenoude begijnenhuisjes, nu bewoond door Jan met de pet, straalden een weldoende rust uit.  De verkenning werd verder gezet richting Grote Markt, waar de 18de en 19de-eeuwse huizen het uitzicht bepalen,  en waar de menselijke bouwgekte (gelukkig) nog geen invloed op heeft gehad. Ondertussen toch al een beetje dorst gekregen, en dan maar een terrasje opgezocht om vlug de dorstigen te laven.  Dat "vlug" draaide echter uit op "blijven hangen", en zonder het te beseffen was het alweer de hoogste tijd om terug naar het Hof van Aragon te gaan, want daar wachtte het avondmaal. Ook nu weer werden daar alle registers open getrokken, en werd een menu geserveerd om "U" tegen te zeggen.  Iedereen weer tevreden en voldaan dus, en klaar voor het laatste onderdeel van de "Gerstekotdag":The Lords, een danscafé waar wij voor het sluiten van de dag onze beentjes konden uitslaan op de dansvloer. En de Gerstekotters kennende, moest daar zeker niet op aangedrongen worden.  En de Lierenaars hebben ondertussen ook weer twee nieuwe woorden aan hun woordenboek kunnen toevoegen, want "ambiance" en "schollekes" waren ook nu weer niet uit de lucht. Rond middernacht was onze bus weer ter plaatse om iedereen op te halen en veilig weer thuis te brengen na een dag vol leute en plezier. |
