"Sinterklaas kapoentje", "Zie ginds komt de stoomboot", dat waren maar enkele van de meest gekende liedjes die zatterdag door het clubhuis galmden. Want het was weer zover. De Sint had ook dit jaar het Gerstekot in zijn Boek geschreven om alle brave kindjes hun cadeautje te brengen. Koning Winter kwam echter roet in het eten gooien, want door de zoveelste winterprik had de Sint een probleempje, en kon hij niet tijdig bij ons arriveren. Dat ongemakje werd door Maria en Palmyra  ook weer opgelost. Na het zingen van de alom gekende Sinterklaasliedjes,  werden de jonge snaken vergast op een pannenkoek en een drankje,  zodat het wachten toch nog een aangename bezigheid werd. Onnodig om te zeggen dat ook onze volwassenen van de gelegenheid gebruik maakten om de innerlijke mens te verwennen.  Eindelijk was het dan zover, en werd het geduld beloond.  Samen met zijn Pieten kwam de Sint ons clubhuis binnengewandeld,  en begeleid door het gezang van kinderen en volwassenen, nam de Heilige Man plaats op zijn troon.  Het Grote Boek werd geopend, en één voor één mochten de kinderen hun geschenk in ontvangst komen nemen.  Niemand werd vergeten; en nadat iedereen had gekregen wat op het verlanglijstje stond, nam de Sint afscheid. Maar niet zonder te beloven dat hij 's avonds terug zou komen voor de volwassenen. Omstreeks 21.00 uur maakte onze Sint opnieuw zijn intrede, natuurlijk ook nu weer vergezeld van zijn Pieten.  Spanning alom, want wie had het afgelopen jaar iets op zijn kerfstok gehaald en zou de levieten worden gelezen? Zo'n braaf volkje zijn de Gerstekotters blijkbaar ook weer niet, want niemand ontsnapte aan de vermanende maar wijze woorden van de Sint.  Maar een toepasselijk geschenkje en een jeneverke  (voor de geheelonthouders een plat waterke), maakten alles weer goed. Vrij van alle zonden (voorlopig dan toch) werd afscheid genomen van Sinterklaas, want die had deze nacht nog heel wat werk voor de boeg. Bedankt dat je ons niet vergeten bent, beste Sint, en we kijken nu al uit naar uw bezoekje van volgend jaar. |
