15 augustus, de dag dat alle moeders, oma's, bomma's, kortom alle vrouwen op de camping, in de bloemetjes worden gezet. En om het de vaders gemakkelijk te maken, was er ook nu weer een bloemenstandje opgezet in het clubhuis. Bloemenmeisje van dienst was dit jaar Brigitte, die alle verkochte stukjes heel netjes verpakte. Rond 09.30 uur was het verzamelen geblazen voor Vader en Moeder van het jaar 2009, samen met Burgemeester en Schepen, om nog eerst even te genieten van een kopje koffie, vooralleer het zwaardere werk aan bod zou komen. Om 10.00 uur werd gestart met de feitelijke rondgang, maar niet voordat een "startpremie" werd geschonken. Het ging van caravan tot caravan, waar door de kinderen een bloemetje werd aangeboden aan de dames, of bij afwezigheid daarvan, aan de heren. Op hun beurt werd het gevolg een drankje en een versnapering aangeboden, en het kistje van de kinderen werd gespijsd met wat drinkgeld. Tegen de middag aan, toen hier en daar de honger de kop kwam opsteken, zakte iedereen af tot bij Viviane en Marc, om daar de nodige versterking achter de kiezen te steken. Gezelligheid kent geen grenzen wordt gezegd, maar toch was de grens bereikt, en was het weer opstappen geblazen voor het verder zetten van de rondgang. Ondertussen was er in het clubhuis ook niet stil gezeten. Tafels werden geschikt en versierd, want straks werden de dames hier verwacht voor "hun" koffietafel. Alles was netjes rond, toen de eersten druppelgewijs binnen kwamen. Het was nu nog even wachten tot wanneer iedereen aanwezig zou zijn, en dan kon hier ook met het feestje gestart worden. Mooi op tijd maakten de "rondgangers" hun intrede, maar vooralleer de dames hun aanval op al die zoetigheden konden openen, deelde René nog eerst de omslagen met het opgehaalde drinkgeld uit aan de kinderen. De taart werd binnen gebracht, en Dirk kon aan zijn vertrouwde job beginnen. De rest van de heren nam de taak op zich om de dames te voorzien van een stukje van dat lekkers en de daarbij horende koffie. Na afloop van de smulpartij was er, zoals gewoonlijk, ook nog een bingootje voorzien. Iedereen had prijs, iedereen tevreden dus. Nadat alle prijzen een nieuwe eigenaar hadden gevonden, werden Sonia en René in de bloemetjes gezet, omdat zij na 17 jaar trouw kamperen, nu afscheid gingen nemen van ons Gerstekot. Niets is echter definitief, en zij beloofden ons om zeker regelmatig een bezoekje te komen brengen. Na nog een tijdje napraten verdwenen de meesten richting caravan, om alles wat te laten zakken in afwachting van het bal, dat 's avonds van start zou gaan.  |