07.00 uur. Chris staat klaar in het
clubhuis om de eerste Gerstekotreizigers aan een bakske koffie te helpen.  De weergoden zijn ons goed gezind, het beloofd dus een goede dag te worden.
08.00 uur stipt is de autobus hier, en als de "reizigers" hun plaats hebben
gevonden, gaat het richting Adegem voor een bezoek aan het Canadamuseum  en zijn tuinen. Wie dacht "lap, weer één van de zovelen", komt bedrogen uit. Bij
aankomst  wacht ons een prachtig ontbijtbuffet,  en nadat we dat alle eer hebben aangedaan,  komt een (volgens mij) familielid van Willem Vermandere die zich voorstelt als
onze gids, eigenaar en bezieler van het museum en zijn tuinen. Eerst rijmend en
dichtend over het hoe en waarom het museum tot stand kwam, en vanaf dan staat
alles in het teken van de bevrijding des Vaderlands, meer bepaald over het
belangrijke aandeel dat de Canadezen hierin hadden.   Het enthousiasme van deze man in combinatie met een enorme kennis van zaken,
zorgt ervoor dat wij als het ware ondergedompeld worden in de oorlogssfeer van
die meidagen in 1944. Maar goed dat onze brave man dit verhaal al dichtend en
rijmend vertellen kan, zodat ieder van ons het overweldigende beklijvende gevoel
makkelijker verwerken kan (en da's ook rijmen en dichten). Na dit bezoek volgt
een drink en/of plaspauze, en dan gaat het richting tuinen. Waar "Tempelier Van
Landschoot" (naar eigen zeggen behoorde zijn familie in de jaren stillekes tot
de Tempeliers), dertig jaar geleden op een weiland begon, bevindt zich nu "zijn
hofke".  Dat "hofke" bestaat uit een Franse, een Engelse en een Japanse tuin, aangelegd
volgens de regels van de kunst. Een verscheidenheid aan bloemen en planten,  die naar zijn eigen zeggen elkaar op een natuurlijke manier verzorgen en
beschermen. Je kan het zo extreem niet bedenken, of je wordt er met je neus op
gedrukt. Enne....ook hier met rijmen en dichten het hele natuur- en
plantenverhaal. Na de leerrijke uitleg, gaan we als volleerde natuurexperts naar
de grote zaal, waar we gaan middagmalen. Na een lekkere "volkslunch" gaat het
richting Damme.  Een halve dag "in het gelid" was voldoende voor velen, en dus wordt het "ieder
voor zich" in de stad van Tijl en zijn Nele.   Als boekenstad van Vlaanderen doet Damme zijn naam alle eer aan, maar ook
historisch is deze kleine Vlaamse stad zeker niet te versmaden. De Onze Lieve
Vrouw Hemelvaartkerk met haar afgetopte toren staat hier voorop.  Na een draaitrap van 210 treden wordt de bezoeker beloond met een geweldig
uitzicht.  Langs de éne kant ziet men tot aan de zee,  en langs de andere kant ontrolt zich het prachtige Westvlaamse landschap tot
voorbij Brugge.  Wie in het Sint Janshuis alle schatten behoorlijk wil bekijken, moet echter nog
eens terug komen met vooral meer tijd. Maar niet getreurd, de tijd die nog rest,
wordt door de Gerstekotters nuttig besteed op de diverse terrassen die Damme
rijk is.  Tot.....17.00 uur. Want dan is het tijd voor de boottocht op de Damse vaart met
de raderboot "Lamme Goedzak"  Het lijkt wel "Gerstekotters op de Mississippi". Gezellige bedoening,  maar niet echt veel te zien. Daarom krijgen we van de voorzitter enige details
mee. Zo blijkt dat, naargelang onze zitplaats en de vaarrichting van de boot,
links en/of rechts riet, wilde rabarber en welriekend wit onkruid groeit. Wij
worden daarbij vooral attent gemaakt op het feit dat zich zowel links als rechts
en voor en achter de boot water bevindt.  Na deze miniles in natuurkunde pakken we nog een "Brugse Zot",  wordt bij aankomst nog een groepsfotoke vanaf de "pakketboot" gemaakt,  en dan terug naar de Canadees, waar ons avondeten staat te wachten. Als alle
boterhammen achter onze kiezen verdwenen zijn, krijgen we de dansvloer in de
smiezen. Wij zijn ons al volop aan het opwarmen, als de hele vloer zich vult met
"ballroomdancers". "De beentjes uitslaan" staat geprogrammeerd in ons boekje,
maar een Weense of Engelse wals, een foxtrot en een quickstep, dat is nu niet
bepaald ons ding, en na een paar vruchteloze pogingen om de "danceschool dancers"
van voor hun spiegel te krijgen, haken wij maar af. Volgens iedereen was het een
toffe dag, die voor hen liefst in ons eigenste clubhuis eindigen mag.
't Was vandaag een mooie dag
Eentje die er wezen mag
Van Landschoot heeft ons veel verteld
Met zijn raad bespaar je geld
Damme kon ons wel bekoren
Vooral de kerk zonder toren
Op de boot was 't ook plezant
Overal water, en onkruid aan de kant
Voor het eten naar "De Canadees"
geweest
We hoopten daar op één groot feest
Dansen werd er niet gedaan
We zijn dan maar naar huis gegaan
Voilà, dat was er eentje om meneer Van
Landschoot jaloers te maken.
|
