We schrijven einde september, en
dus ook het einde van ons zomerkampeerseizoen. Reden genoeg dus om de
Gerstekotters te mobiliseren om daar een feestje rond te bouwen. Ieder jaar
wordt een themaland uitgekozen, en deze keer was de keuze gevallen op Ierland.
Reeds van in de voormiddag stond Brigitte aan het fornuis,  om voor een 60-tal deelnemers een onvervalste Ierse maaltijd te bereiden.
Gelukkig kreeg zij de hulp van Shana en Brian, die de aardappelen, zo'n 30 kg.,
netjes kwamen schillen en snijden.  Ondertussen werd ook werk gemaakt van het versieren van het clubhuis, zodat
iedereen in een gezellige sfeer zijn bordje zou kunnen leeg eten.  Druppelsgewijs kwamen de deelnemers 's avonds het clubhuis binnen, en toen André
samen met zijn kompanen hun entree maakten, gekleed in kilt en bijhorende
attributen,  zag je hier en daar een voorhoofd fronsen. De vraag bleef dan ook niet lang uit
of zij zich soms vergist hadden van themaland. Daarop kregen wij een deskundige
uitleg van André, waaruit bleek dat ook in Ierland de kilt gedragen wordt. En
hij kon het weten, want zijn moeder bleek een rasechte Ierse te zijn. Met deze
wetenschap rijker, kon iedereen zijn plaatsje innemen aan de tafel,  en wachten tot het eten zou opgediend worden.  Een echte Ierse soep, een stoofpotje en als dessert gebak met ijs stonden op het
menu,  en het moet gezegd, het smaakte heerlijk. Brigitte kreeg de bloemetjes
toegegooid (en deze keer hingen de potten er niet meer aan), en zij werd meteen
gepromoveerd tot "chef de cuisine" van het Gerstekot. Nadat alles de juiste weg
naar de maag gevonden had, werd afgerond met, hoe kon het ook anders, een Irish
Coffee.  Iedereen was meer dan voldaan, en de start kon worden gegeven voor het
bijhorende bal.  Dat werd echter na korte tijd onderbroken, want onze kiltdragers zouden hun
ondergoed veilen. Ter plaatse werd de broek uit gedaan  (de heren hadden er twee aan trouwens) en het bieden kon beginnen.  Nadat zij hun attribuut aan de man (of de vrouw) hadden gebracht, werden zij ook
nog beloond door Maria, voor hun originaliteit qua kleding, en ook Martine, die
alles heel keurig in elkaar had weten te steken, werd bedacht met een flesje.  Na dit "officiële" gedeelte, werd de dansvloer weer onveilig gemaakt tot in de
vroege uurtjes, totdat iedereen het welletjes vond en na weer een geslaagde
avond zijn bedstee opzocht. Nogmaals een dikke "merci" aan Brigitte en haar
familie, en aan iedereen die geholpen heeft om deze avond ook nu weer te laten
slagen. |
