Een lang week - end van 4
dagen, dit moet Hemelvaart zijn. Normaal, en zoals elk jaar de gewoonte is, zou
een grote delegatie van onze Gerstekotters naar de zustercamping in Lüdenscheid
zijn afgezakt. Maar dit jaar mocht iedereen "thuis" blijven omdat onze Duitse
vrienden aan grote verbouwingswerken begonnen zijn. Zodoende werd er op het
thuisfront het één en ander voorzien om het iedereen naar zijn zin te maken.
Woensdagavond waren de eerste bezoekers, waaronder enkele Zeerovers, aangekomen
onder een druilerig regentje. Voor Dirk en Peggy zou het een lange nacht worden,
want hun hoogzwangere Chiwawa had net dit moment uitgekozen om haar kroost op de
wereld te zetten. Vijf schattige pups, waarvan er ééntje het spijtig genoeg niet gehaald heeft.
Voor onze jaarlijkse BBQ op donderdagmiddag hadden zich heel wat deelnemers
ingeschreven. En om iedereen op het voorziene uur te voorzien van zijn stukje
vlees, moesten onze bakkers van dienst ruim op tijd beginnen met het warm stoken
van hun BBQ. Met vlag en wimpel slaagden zij in hun opdracht, en iedereen kon mooi op tijd
aan tafel. Nadat alles achter de kiezen verdwenen was, was het wachten op het evenement van
de avond : het "free podium", waar iedereen die dacht over een artistieke gave
(of iets dergelijks) te beschikken, kon aan deelnemen. Aan liefhebbers zeker
geen gebrek, en onze lachspieren werden weer heel hard op de proef gesteld. Nadat de laatste
"artiest" zijn kunnen had laten zien, was het al een eindje na middernacht geworden, en werd er stilaan gedacht om het
bedje op te zoeken. Vrijdag werd een rustdag ingelast, waarop iedereen kon
genieten van de zon, die overvloedig van de partij was, en die ons voor de rest
van het week - end niet meer in de steek zou laten. Zaterdag stond de
Aprilvissenfuif op het programma, dit jaar in het teken van de '50 en '60er
jaren. Iedereen die in de maand april een jaartje ouder was geworden, was van de
partij, en trakteerde alle aanwezigen op drank. Eén iemand stond extra in de kijker. Jos
werd 65, en mocht vanaf nu gaan genieten van een welverdiend pensioen.
Hij werd op gepaste wijze in de bloemetjes gezet, waarna hij samen met zijn familie, waaronder zijn moeder, rustig verder mocht vieren. Voor één keer was het nu eens niet DJ Sanneke die de
knoppen van de discobar bediende, maar wel DJ Patrick, die de nostalgische muziek uit de jaren '50, '60 en '70 uit zijn klankkasten
toverde. Een avondje vol herinneringen dus, en waar we allemaal heel erg van
genoten hebben. Sommigen hadden zelfs aangepaste kledij aangetrokken, en ook de allereerste Bunny ooit verschenen in Playboy was speciaal voor deze
avond afgezakt naar ons clubhuis. En zoals we van onze Gerstekotters gewoon zijn, werd er ook deze avond weer heel
wat afgedanst. Maar zoals altijd, stond ook nu de tijd weer niet stil, en begon de vermoeidheid
zijn tol te eisen. Langzaam maar zeker droop iedereen af, en keerde de rust in
het clubhuis weer. Dit was zeker weer een avond om niet vlug te vergeten. |