Vermits onze Burgemeester, René, te kennen had gegeven dat hij een punt wou zetten achter zijn aktieve kampeerleven, moest in zijn opvolging worden voorzien. Vier kandidaten traden op het voorplan, Marc, Nancy, Louis en Palmyra. Broederlijk (en zusterlijk) deelden zij het aanplakbord  en zoals volleerde politici voerden zij campagne,   waarvan onze heren in Brussel nog heel wat zouden kunnen opsteken. Snoep, snacks en nog veel meer, werden aangeboden om zo de gunst van de kiezers te winnen. De avond van de verkiezing zelf, kreeg elke kandidaat de gelegenheid om zijn of haar verkiezingsbeloften kenbaar te maken.   En ook dat hadden zij goed afgekeken van onze echte bewindvoerders.   Geasfalteerde wegen, sprinklers in de toiletten om daar het roken tegen te gaan, kortom, in totaal niet haalbare zaken werden om de oren van de kiezers geslagen. Nadat het clubhuis overliep van de valse beloften, werd het stemhokje geopend. De voorzitter en zijn bijzitter  namen hun taak heel ernstig, en wanneer de stemgerechtigde niet in het bezit bleek te zijn van een geldig paspoort, moest de eed worden afgelegd om de ware identiteit te bevestigen.  Daarna kon pas de stem worden uitgebracht.  Na een klein uurtje had iedereen zijn plicht volbracht, en konden de stemmen worden geteld. Als nieuwe Burgemeester werd Louis het lint omgedaan,  en Nancy kreeg het Schepenlint om de schouders gehangen.  Uittredend Burgemeester, René, dankte daarna in een emotionele toespraak iedereen voor de vele jaren van vertrouwen die iedereen in hem gesteld had, en wenste de nieuwe "bewindsploeg" veel succes.  Daarna galmde de muziek uit de disco-bar, en werd de eerste dans ingezet, voor wat die avond het Moederbal zou worden.  |
